Arnbjörg/53

Úr Wikiheimild
Jump to navigation Jump to search


53[breyta]

Súrt smjör hefir brúkað verið til feitmetis hér í landi frá alda öðli, já, frá Íslands byggíng, og hefir sú atferð mikið styrkt búsældir landsmanna, ámeðan efni voru meiri enn nú, því at það saltaða smjör heldur sér varla 2 ár, svo ætt sé á eptir, enn það súra hefir óskémt haldið sér yfir 20 ár, og því kunnu forðum Biskupar og aðrir stórbændur og auðmenn at eiga óskémdar grásíður til bjargarbóta mörgu fólki, þegar felli vetrar höfðu eydt mestöllum búsmala og búnyt. Það smjör, sem sýrast skal er þá eins hreinlega þrifið, sem hitt. Helst lætur búkona sauðasmjör súrna, því það er feitara. Súrinn kémur af sjálfum sér, þegar smjörið kémur saman, og er því betra, sem meira er saman; það smjör á ekki í vatni að þvost, heldur hnoðast vel, enn það lítið, sem þá er eptir af áum, batar það, því gángur og súr kémur því fyrri í það. Með því á Íslandi er optast harðður og kaldur matur brúkaður fyrir erviðis fólk, þá er því hið súra smjör, helst á vetri, hollara enn hitt saltaða, og svo skamtar skynsöm bústýra því.