15
svo var kallaður; það var einskonar lopthús með súlum undir og gluggar á allt í kring, en stólar inni; þarna sátu höfuðsmennirnir og þeirra hyski, svo það ekki ataðist út á vorum íslenzka skríl. — Kórinn með timburgólfi og bekkjum umhverfis, og sátu þar allir heldri menn og skólinn; altarið var blátt áfram og fyrir framan »gráturnar« skírnarfontur úr trje, stór skál flatvaxin, á fæti, illa gerður og tinfat í. Altaristaflan var mynd kvöldmáltíðarinnar, allstór, en lítið vönduð. Beggja megin við altarið hjengu stórar töflur með grafletri; jeg man einungis eftir því, sem var sunnanmegin: Það voru mörg latnesk hexametra eftir einhvern Pál Beyer, sem dáið hafði úngur, yfirskriptin var »in memoriam bonæ spei juvenis« eða eitthvað þesskonar, og þetta var síðast: »Olim cum veniet messis et alma dies«. — Á suðurhlið kórsins voru dyr, sem aldrei voru opnaðar; þar hefur höfuðsmannsfólkið eða stiptamtmanna gengið um. Gagnvart þessum dyrum, á norðurveggnum, var stór mynd af Páli Stígssyni, höggvin úr gulleitum marmara norskum, og var hann myndaður þar í herklæðum, og hef jeg getið þessa áður; en legsteinninn er nú ekki »yfir hans gröf«, en hefur verið tekinn upp og múraður inn í vegginn og þá hefur alt önnur kirkja verið á Bessastöðum (í Safni bls. 752 stendur að legsteinn Matthiasar Söffrinssonar fógeta sje »í Bessastaðakirkju kór«, en hann þekkist nú ekki); en þegar kirkjan var bygð upp á ný, þá hefur legsteinn Páls Stígssonar verið tekinn upp og múraður inn í vegginn, þar sem hann stendur enn (1893)[1]); en á miðju kórgólfinu var legsteinn Magnúsar
- ↑ Í ísl. ártíðaskrám bls. 201 (1894) segir Dr. Jón Þorkelsson (yngri) að Dr. Grímur Thomsen hafi látið flytja hann og setja upp
