29
Þetta hefur verið gert um annanhvorn þeirra feðganna, jeg man ekki hvorn:
„Kristján Hólum krumma frá
á kjaptastóli hraður,
er að róla ýtum hjá
illa póleraður“].
En trjeverkið framdi Bjarni snikkari úr Reykjavík, kallaður Bligh, af því að hann hafði lesið ferðasögu Blighs í Suðurhöfum, og vissi líklega ekkert annað. Jóhannes Zoëga var og fenginn úr Reykjavík til að setja rúður í gluggana, og var kunningsskapur milli þess fólks og foreldra minna meðan þau lifðu. Allir þessir menn voru hafðir í hávegum og vel metnir hjá okkur, og var allt öðruvísi viðmót en nú tíðkast.
Eins og jeg hef lýst Bessastöðum, þar sem jeg ólst fyrst upp, eins skal jeg nú lýsa Eyvindarstöðum eftir því sem þeir voru frá því við fluttum þangað.
Eyvindarstaðir liggja á miðju Álptanesi, á alla vegu umkringdir af mýrum, nema að norðanverðu, þar gengur harðvelli út frá túninu og var þar kallað »aurvöllur«. Útsýnið frá Eyvindarstöðum er þannig, að til vesturs og norðurs blasir sjórinn við og Snæfellsjökull í fjarska; til austurs sjest Seltjarnarnes, Valhúsið og ofan á Reykjavík, Fagraskógarfjall, Akrafjall, Skarðsheiði og Esja; í landsuður eru Bessastaðir og bera við hinar mógrænu hæðir, sem fela Digranes, Breiðholt og fleiri bæi þar; þar uppi yfir sjest Hengillinn, þannig heyrði jeg altaf í ungdæmi mínu, en síðan hef jeg heyrt þetta fjall nefnt »Lyklafell«; í suðri má sjá Lambhúsatjörn, melana, Garðaholt og Garðahraun, og þar uppi yfir Vífilfell og þaðan suður úr Lönguhlíðarfjöllin, Hádegishnúk og Keili; í útsuður og vestur er Brekka, Sviðholt og Bjarnastaðir;
