Fara í innihald

Blaðsíða:Fölvar Rósir.djvu/17

Úr Wikiheimild
Þessi síða hefur verið prófarkalesin

  Eins og hagljelja hríð,
  Sem að hamast á glugga í náttmyrkra tíð.

En við hræðumst ei lífið nje þrautirnar þess,
Og við þiggjum ei markaðan örlaga sess;
Því að andinn er frjáls, eins og fleygasti örn—
En á fluginu verðum við hamingju börn.
Svo við hlæjum og syngjum, og skoppum á skeið
Eins og skemtiför verður þá æfinnar leið;
  Því að lífið er braut
  Gegnum lukku og þraut,
  Til að leit’að og finna hið eilífa skaut.
1892


—12—