Þessi síða hefur verið prófarkalesin
AFMÆLISKVEDJA.
Til frú Mörtu Jónsdóttir á Seljalandi.
[þegar hún var 25 ára. Á gamlársdag 1893.]
“Nú ár hafa liðið í aldanna skaut”
Og áranna fjöldi er hulinn,
En ýms er þó minning á æfinnar braut—
Frá umliðna tímanum — gleði og þraut,
Sem ei verður afmáð nje dulin.
Og áranna fjöldi er hulinn,
En ýms er þó minning á æfinnar braut—
Frá umliðna tímanum — gleði og þraut,
Sem ei verður afmáð nje dulin.
Já, margs er nú, Marta, að minnast í kvöld
Og mikil og háleit er stundin.
Þú fullkomnað hefur nú fjórðung af öld;
Sem fæst ei til baka, því daganna fjöld
Er talin og takmörkum bundin.
Og mikil og háleit er stundin.
Þú fullkomnað hefur nú fjórðung af öld;
Sem fæst ei til baka, því daganna fjöld
Er talin og takmörkum bundin.
Þú horfir til baka, en horfið er alt
Með hverfandi tímanna straumi.
Þú lítur til baka, en liðið er alt —
Þig langar það kaupa, en það er ei falt;
Þú lítur það líkt og í draumi.
Með hverfandi tímanna straumi.
Þú lítur til baka, en liðið er alt —
Þig langar það kaupa, en það er ei falt;
Þú lítur það líkt og í draumi.
—19—
