Þessi síða hefur verið prófarkalesin
Jeg þekki lífsins lottarí,
Mig langar ekki að spil’ í því.
Jeg hafði líka áður átt
Svo örugt vinar traust;
En flest er valt; jeg fann það brátt,
Að fæst er endalaust.
En það er liðið — liðið burt
Og löngu horfið — horfið hvurt?
Svo örugt vinar traust;
En flest er valt; jeg fann það brátt,
Að fæst er endalaust.
En það er liðið — liðið burt
Og löngu horfið — horfið hvurt?
Jeg veit það ei. Jeg veit það eitt,
Að vina—svíkur—traust.
En er þá hvergi hjarta heitt,
Og hreint og fölskvalaust?
Er hverg’ að finna í heimi skjól?
Er hverg’ að roða fyrir sól?
1898.
Að vina—svíkur—traust.
En er þá hvergi hjarta heitt,
Og hreint og fölskvalaust?
Er hverg’ að finna í heimi skjól?
Er hverg’ að roða fyrir sól?
1898.
—51—
