Þessi síða hefur verið prófarkalesin
Og þessu líkt er lífið alt á jörð,
Og landið okkar færist seint úr skorðum,
Því stjórnin beitir ávalt sömu orðum;
Og söm er trúin: sífeld þakkargjörð.
En auðmýktin, sem ávalt klappar steininn,
Er ekki búin neinar dyr að sjá.
Þau gróa trauðla, gömlu vöggu-meinin
Þó svangar vonir sjeu frels’ að spá.
1899.
Og landið okkar færist seint úr skorðum,
Því stjórnin beitir ávalt sömu orðum;
Og söm er trúin: sífeld þakkargjörð.
En auðmýktin, sem ávalt klappar steininn,
Er ekki búin neinar dyr að sjá.
Þau gróa trauðla, gömlu vöggu-meinin
Þó svangar vonir sjeu frels’ að spá.
1899.
—55—
