Þessi síða hefur verið prófarkalesin
Guð, sem tók og gaf og átti,
Grætir ekk’ um of.
Hann, sem kætti, hryggja mátti,
Honum sje nú lof;
Því jeg veit að látið lifir, litla barnið mitt.
Dottinn, það er þitt!
Grætir ekk’ um of.
Hann, sem kætti, hryggja mátti,
Honum sje nú lof;
Því jeg veit að látið lifir, litla barnið mitt.
Dottinn, það er þitt!
—————————
—————————
—————————
Ó, jeg fyllist æðri gæðum
Ávalt þá jeg græt.
Jeg á barn á himna hæðum;
Huggast því jeg læt.
Drottinn! Lát mig fá að finna
fósturbarnið þitt.
Blessað barnið mitt!
1903.
Ávalt þá jeg græt.
Jeg á barn á himna hæðum;
Huggast því jeg læt.
Drottinn! Lát mig fá að finna
fósturbarnið þitt.
Blessað barnið mitt!
1903.
—71—
