Þessi síða hefur verið prófarkalesin
Þú mattir ekki heimsins hleypidóma,
Þú hirtir meir um köllun þín’ og sóma:
Að benda, leiða, láta aðra skilja
Að list er mest að hlýða betri vilja.
Að hjálpa, gleðja, hugga, styðja veika,
Í hópi glaðra vera barn og leika.
Að list er mest að hlýða betri vilja.
Að hjálpa, gleðja, hugga, styðja veika,
Í hópi glaðra vera barn og leika.
Að þekkja og skilja lífsins leyndardóma;
Að leggja ráð til framkvæmdar og sóma
Að hugsa margt, en hafa fátt að segja,
Sem hetja lifa, en eins og barn að deyja.
Að leggja ráð til framkvæmdar og sóma
Að hugsa margt, en hafa fátt að segja,
Sem hetja lifa, en eins og barn að deyja.
Að vekja dyggð og hreyst’ í hvers manns huga,
Og hverja þraut með elju og dáð að buga.
Að halda stefnu, stýra yfir boðann;
Að stilla skapið, hræðast ekki voðann.
Og hverja þraut með elju og dáð að buga.
Að halda stefnu, stýra yfir boðann;
Að stilla skapið, hræðast ekki voðann.
En þar kom loks, að þreytan aflið lúði,
Og þig á boðann stormur lífsins knúði.
Þú sást í skýjum geysi storma glæðast,
En göfga hjartað kunni ekk’ að hræðast.
Og þig á boðann stormur lífsins knúði.
Þú sást í skýjum geysi storma glæðast,
En göfga hjartað kunni ekk’ að hræðast.
Þú fannst þinn bátur var að verða lekur,
En vissir að þú fyndist hvergi sekur.
En vissir að þú fyndist hvergi sekur.
—80—
