Þessi síða hefur verið prófarkalesin
97
Steinunn
- stendur andartak agndofa, tekur upp bolinn og fer í hann. Hnígur niður á bekkinn, tekur höndunum um vangana, rær fram og aftur, og veinar.
Ó! ó! ó!
Ólafur
- kemur inn. Þegar hann sjer Steinunni, nemur hann staðar í dyrunum. Gengur til hennar. Það er vinátta og hluttekning í rómnum.
Ertu veik?
Steinunn
- lítur upp, lætur hendurnar síga.
Láttu mig vera. Já, jeg er veik.
- Situr sljó.
Ólafur
- horfir á hana, skilur hvers vegna hún er harmþrungin, tekur stól og sest við hliðina á henni, tekur í höndina á henni.
Lofaðu mjer að tala við þig eins og jeg væri vinur þinn.
Steinunn
- dregur stillilega að sjer höndina.
Jeg á engan vin.
Ólafur
- leitar að orðum.
Það er oft einmanalegt innan um margt fólk.
7
