Fara í innihald

Blaðsíða:Galdra-Loftur (1915).djvu/134

Úr Wikiheimild
Þessi síða hefur verið prófarkalesin

130

hann sendir minstu þjóna sína, ormana, á móti þjer.

Raddir samviskunnar

3.

Þegar fljót dauðans brýst inn í hús þitt, hrynja klæði hrokans af þjer eins og ryð.

Loftur

gengur hratt gegn síðustu röddinni.

Jeg er neisti af eldi almættisins.

Raddir samviskunnar

4.

Ljósin elska dimmuna, af því að í dimmunni skína þau sjálf.

5.

Þú ert ekki nær himninum, þó að þú færir upp á fjall. En stjörnurnar speglast í auðmjúkum vötnunum.

Loftur

Gengur í áttina til raddanna.

Boginn, sem sendir örinni, er laus við alla auðmýkt.

Raddir samviskunnar

6.

Loginn sloknar í öskunni, og draumarnir yfirgefa hinn drambsama.