—148—
2. Feginn vildi’ eg voldugann, víſum ljóſum medur, kæta mildíng meidma þann, meſt er ſnildar háttum ann.
3. Skulu tindum fjalla frá, fjúka lokin qvædi, yfir lindar øldur blá, ýmu vindar krapta ljá.
4. Ferda ólma fljúgi ſkrá, fyrr ei kyrr má vera, um ſtreingja Bólmar ſtadi há, Styckishólmi lendir á.
5. Veit eg Hnikar hafſólar, hirdir virdur tóna; ſvanur qvikur Siggautar, ſamanlykur fjødrum þar.
6. Því ſkal øllum hreifa hér, Háttum mætti eptir; víſna ſpjøllin gjalli gér, Grænlands fjøllin dilli mér!
7. Svo ad heim í hýbýlin, hinna ſvinnu vina, hørpu ſeimur heyriſt minn; hamrar eiminn leingi ſinn.
8. Jeg ſkal eggja bjørgin blá, ad bylja holum rómi, ſvo mér leggi lidſemd þá, landa tveggja fjøllin há.
9. Øll mín ræda anda-ſmá, ef ſvo nædi takaſt, lopti, grædi og ekru á, eitt ſamqvædi verdur þá.
10. Streingi voga eg feſta fá, fjalla kolla milli, ſjálfur og þeim ſitja á, ſaungva boga fara um þá.
11. Eg ſkal nídaſt þar á þeim, þéttum ſláttum medur, uns med prýdi yfir geim, eg um ſídir qved mig heim.
12. Hér ſkal nýa hefja hefja ſkrá,
