—150—
ur verdur; audar ratar Eya ſkær, Antemnata bygdum nær.
23. Líka vinnur þeſsa þjód, þýdum rædum medur; ſtrandar linna Stordin rjód, ſtálbúin var fylkíng gód.
24. Ferda hvetja fróns á mel, frídir þjódir brædur; ſtyrjar hreti vanir vel, Viktor hétu og Adríel.
25. Hérnæſt ráſar hédan frá, her med bera ſkjóma; nøtra áſar undir þá; oruſtu bláſa hornin þrá.
26. Aungvu fljódid eira bad, en øllu ſpilla og myrda; kémur þjód ad Kúres-ſtad; kynda glódir bænum ad.
27. Meſt ad undrum elda var, ædid hrædilega; tuttugu hundrud húſa þar, heita mundu glódirnar.
28. Allt í funa einum brann; ógurlega háan, hvør mun muna heims í rann, húſa bruna þvílíkan?
29. Nei, nei, elda ógnin var, eingin húſa brenna; glódir heldur helvitskar, hvelid svelgdu veraldar.
30. Túngum hreyktu í gini grá, glóda ſkrimſlin raudu; skýum feyktu af hveli há, himininn ſleiktu nakinn þá.
31. Vid óyndis elda þar, urdu furdu leid-
