Höfuðlausn

Úr Wikiheimild
Stökkva á: flakk, leita

eftir Egil Skalla-Grímsson

1. Vestr fórk of ver,
en ek Viðris ber
munstrandar mar,
svá's mitt of far;
drók eik á flot
við ísa brot,
hlóðk mærðar hlut
míns knarrar skut.


2. Buðumk hilmir lǫð,
þar ák hróðrar kvǫð,
berk Óðins mjǫð
á Engla bjǫð;
lofat vísa vann,
víst mærik þann;
hljóðs biðjum hann,
því at hróðr of fann.


3. Hygg, vísi, at
vel sómir þat,
hvé ek þylja fet,
ef ek þǫgn of get;
flestr maðr of frá,
hvat fylkir vá,
en Viðrir sá,
hvar valr of lá.


4. Óx hjǫrva glǫm
við hlífar þrǫm,
guðr óx of gram,
gramr sótti fram;
þar heyrðisk þá,
þaut mækis ǫ́,
malmhríðar spǫ́,
sú vas mest of lǫ́.


5. Vasat villr staðar
vefr darraðar
of grams glaðar
geirvangs raðar;
þars í blóði
enn brimlá-móði
vǫllr of þrumði,
und véum glumði.


6. Hné folk á fit
við fleina hnit;
orðstír of gat
Eiríkr at þat.


7. Fremr munk segja,
ef firar þegja,
frǫ́gum fleira
til frama þeira,
óxu undir[1]
við jǫfurs fundi,
brustu brandar
við bláar randar.


8. Hlam heinsǫðul
við hjaldrrǫðul,
beit bengrefill,
þat vas blóðrefill;
frák, at felli
fyr fetilsvelli
Óðins eiki
í éarnleiki.


9. Þat vas eggja at
ok odda gnat;
orðstír of gat
Eiríkr at þat.


10. Rauð hilmir hjǫr,
þar vas hrafna gjǫr,
fleinn hitti fjǫr,
flugu dreyrug spjǫr;
ól flagðs gota
fárbjóðr Skota,
trað nipt Nara
náttverð ara.


11. Flugu hjaldrs tranar
á hræs lanar,
órut blóðs vanar
benmǫ́s granar,
sleit und freki,
en oddbreki
gnúði hrafni
á hǫfuðstafni.


12. Kom gríðar læ
at Gjalpar skæ;
bauð ulfum hræ
Eiríkr of sæ.


13. Lætr snót saka
sverð-Freyr vaka,
en skers Haka
skíðgarð braka;
brustu broddar,
en bitu oddar,
bǫ́ru hǫrvar
af bogum ǫrvar.


14. Beit fleinn floginn,
þá vas friðr loginn,
vas almr dreginn,
varð ulfr feginn;
stózk folkhagi
við fjǫrlagi,
gall ýbogi
at eggtogi.


15. Jǫfurr sveigði ý,
flugu unda bý;
bauð ulfum hræ
Eiríkr of sæ.


16. Enn munk vilja
fyr verum skilja
skapleik skata,
skal mærð hvata;
verpr ábrǫndum,
en jǫfurr lǫndum
heldr hornklofi;
hann's næstr lofi.


17. Brýtr bógvita
bjóðr hrammþvita,
muna hodd-dofa
hringbrjótr lofa;
mjǫk's hǫ́num fǫl
haukstrandar mǫl;
glaðar flotna fjǫl
við Fróða mjǫl.


18. Verpr broddfleti
af baugseti
hjǫrleiks hvati,
hann es baugskati;
þróask hér sem hvar,
hugat mælik þar,
frétt's austr of mar,
Eiríks of far.


19. Jǫfurr hyggi at,
hvé ek yrkja fat,
gótt þykkjumk þat,
es ek þǫgn of gat;
hrœrðak munni
af munar grunni
Óðins ægi
of jǫru fægi.


20. Bark þengils lof
á þagnar rof;
kannk mála mjǫt
of manna sjǫt;
ór hlátra ham
hróðr bark fyr gram;
svá fór þat fram,
at flestr of nam.


21. Njóti bauga
sem Bragi auga
vagna vára
eða Vili tára.

Athugasemdir[breyta]

  1. E.t.v. styður þessi rímvilla þá kenningu, að kvæðið hafi verið ort í skyndi. Egill var vandvirkari en svo, að hann hefði leyft sér þetta í góðu tómi.
Jörmungrund