—13—
ei vakta, en ſverdin gánga gégnum þá, guma hlífar nakta.
55. Grátur qvenna óhljód øll, yfirgnæfir hinna, þeirra menn og fedur føll, fá og æfi linna.
56. Rómar eira aungvu meir, undir fá ad ſvída, fljódin keyra í felur þeir, en fella þá ſem ſtrída.
57. Bani því er búinn hveim, ſem brúda þvíngar ſkadinn, ſumir flýa ſærdir heim, ſvívirdíngar ſtadinn.
58. Pompíl ſegja førum frá, fyrſt þar harnar ýma, qvinnu eigin nam ad ná, þar Nídíngarnir glíma.
59. Kémpan hrund á handlegg ber, húſid flúid gétur, eptir ſkundar honum her, heppnaſt nú ei betur.
60. Honum rífa frúna frá, faſt ad herda leidir, af einum þrífur ødlíng þá, eggjad ſverd og reidir.
61. Leiptradi bláa Blinds-eldíng, budla þá í høndum, nidur ſáir hann í hríng, hlífa gráum fjøndum.
62. Sár af boga flugum fær, fylkir og þó ſtendur, en hvør ſem vogar honum nær, Hárs er loga brendur.
63. Sókn uppgéfa þrælar því, þeingill fljód án ſkada, ſína vefur innan í, arma blódlitada.
