—84—
bráda; Númi bidur ei neitt um grid, nam á ſkrøgginn ráda.
68. Stødu gat ei nógri ná, njótur ſunda ljóma; Leó flatur fellur þá, fjallid ſtundi tóma;
69. Sá ſem hreyſti og heillir bar, hulinn gráu ſtáli, fallins kreiſti qverka far, og kémur þá ad máli:
70. A þér vinna eingin raun, er med hjørinn góda, en hreyſti þinnar læt eg laun, lif og fjør þér bjóda.
71. Leó ſeigja fallinn fer: Fjølnir rínar mjalla! líf eg feginn þigg af þér, og þjónkun ſýni alla.
72. Standa fætur frægir á, fadmaſt kæti medur, minnaſt þrætur eingar á, yndid ſæta gledur.
73. Þannig eydiſt þetta ſtríd; Þundar breidu hrínga, ofan leidaſt háa hlíd; hjør í ſkeidar ſtínga.
Níunda Ríma
A eg ad halda áfram leingra eda hætta, og milli Grænlands køldu kletta, qvædin láta nidur detta?
2. Nú vill eckért qvenna kyns ad qvædum ſækja;
