Heimskringla/Magnúss saga góða/32

Úr Wikiheimild
Jump to navigation Jump to search


Þegar er Magnús konungur spurði til Sveins þá hélt hann sínu liði yfir til Fjóns. En þegar er Sveinn spurði það þá gekk hann á skip og sigldi og kom fram á Skáni, fór þaðan í Gautland og síðan á fund Svíakonungs.

En Magnús konungur gekk upp á Fjóni, lét þar ræna og brenna fyrir mörgum. Allir Sveins menn, þeir sem þar voru, flýðu brott víðs vegar.

Svo segir Þjóðólfur:

Hrindr á hróka landi
hregg af eikiveggjum,
suðr leikr eldr um unninn
óðr, í loft upp glóðum.
Bær logar hálfu hæra
hjónum nær á Fjóni.
Ræfr þola nauð og næfrar.
Norðmenn sali brenna.
Menn eiga þess minnast
manna Sveins að kanna,
víga-Freyr, síðs voru,
vef Gefn, þrjár stefnur.
Von er fagrs á Fjóni,
fljóð. Dugir vopn að rjóða.
Verum með fylktu fólki
fram í vopna glammi.

Eftir þetta gekk allt fólk undir Magnús konung í Danmörk. Þá var þar friður góður hinn efra hlut vetrar. Setti þá Magnús konungur sína menn til stjórnar um land allt þar í Danmörk. En er á leið vorið þá fór hann herliði sínu norður í Noreg og dvaldist þar mjög lengi um sumarið.