Íslenzkar þjóðsögur og æfintýri/Goðfræðisögur/Tröll sýna vinsemd (inngangur)

Úr Wikiheimild
Jump to navigation Jump to search
Íslenzkar þjóðsögur og æfintýri  (1862) 
þjóðsögur, ritstjóri Jón Árnason
Þjóðsagnasafn sem kom út í Leipzig 1862-1864.

Einatt hafa tröll sýnt sig vingjarnleg við menn, en sjaldan að fyrra bragði nema þau hafi annaðhvort lagt ástarhug á menn og numið þá til sín eða heillað eða þeim hafi legið á annari liðsemd manna, en oftast hefur það annars kostar að borið því aðeins að menn hafi orðið fyrri til að víkja góðu að þeim á einhvern hátt enda launa þau þá alla liðsemd ríkulega. „Hjálpaðu mér, karlmaður,“ sagði tröllkona ein sem hafði dottið illa byltu í fjalli við Björn á Burstarfelli er fór þar um. Hann varð vel við bæn hennar og var síðan lánsmaður alla ævi. Í öllum slíkum viðskiptum við menn kemur ekki síður fram hin alkunna „tröllatryggð“ en viðleitni þeirra til hefnda ef þau eiga ótryggð að mæta.